Poteten som kunne

For lenge sidan i ein landsby var det en gard. Garden var langstrakt og dekket ein hel dal. den var den mest kjente potetgarden i landet og mange hadde ettersøkt den for sine perfekt forma gylne poteter. En dag i landsbyen ble det fortalt om at det skulle være en potetmesse i hovudstaden i landet om noen månader. Eigaren av garden hadde hørt om det og  bestemte seg for å vise fram sine praktfulle poteter. Det gikk ein månad og potetene hadde begynt å spire. det gikk så to månader til og potetplantene begynte å bli skikkelige store. Til slutt tok Bonden på ein hemmeleg  type gjødsel som ble sagt var grunnen til at potetene ble perfekt utforma. når messa hadde begynt hadde bonden fått fram de finaste av de finaste potetene. dei andre bøndene blei sjalu når de såg kva slags poteter Bonden hadde, men ein brydde seg ikkje. Han hadde ein stor potet det kunne han si men den var stygg som trynet til ein heks. Dommarane hadde bestemt seg for at den som lagde den beste potetstappa ville vinne premien for beste potet. Bonden var sikker på suksess og det same var han med den rare poteten. Alle bøndene starta med å lage potetstappa  mens publikumet ble spent på kva for noe type potetstappe de ville lage. Ein lagde chilipotetstappe, ein annen lagde laukpotetstappe. Men det var ikkje no i forhold til kva Bonden hadde laga i stand. Den var laget med ein type planta som innehaldt MSG som gjorde den til en svært smakfull rett. da dommarane skulle gi premien til Bonden kom personen med den stygge deformerte poteten og ropte: HOT POTATO og sprang hele steda i lufta.

Min søtaste Koskos

Dette blogposten vil handle om min søtaste Koskos. Han er ein 6 månader gammal katt. Han er veldig søt, og ikkje minst, heilt gal!

Da eg først fikk han var han berre ti ukar gammal. Eg så med ein gong at dette var ein vilter katt. Eg hugsar vi hadde mykje trøbbel med å namngi han. Vi visste ikkje kva vi skulle kalle han. Han har hatt ein god del namn, som Whisky, Whiskas, Whiskers og Mitos. Til slutt fant vi Koskos. Det syntes vi passa til han. Han er kosete og litt kokos i hovudet.

Koskos er eigentleg ganske så smart. Frå tidleg av lærte han seg å opne dørar og finne ut kva som fekk merksemda på han. Eg kan også seie at han ikkje var så smart i sine yngre dagar som det han er nå. Slik som mange kattar hadde han eit uendeleg mengd kamper med sitt eiget spegelbiletet. Han stod å tøffa seg opp lenge heilt til han skøyt av mot spegelen, og løp fort som vinden da han merka at spegelbiletet hans ikkje flytta seg. Nokon gangar da han løp forbi eit spegel, måtte han stoppe fordi han trudde han så ein annan katt. I seinare tid har Koskos slutta med dette.

Nå har eg klart å fange karakteren han sin litt betre. Han er blitt veldig kjærleg, men ikkje viss han er trøtt. Han er veldig gretten då. Han er ogso ein veldig sosial katt, han vil alltid vere der folk er, og han skal alltid bli med. Det er ein av de tingande eg likar mest med han.

Koskos er også veldig lur, han skjønner kva han ikkje får lov til, som å gå på bordet, men han prøver seg fortsatt. Nokon gangar hopper han opp på bordet når vi sitter der, og legger seg berre rett ned og malar og gjer seg fin før vi legg merke til at han har gjort noko han ikkje har lov til. Eg syntes det er like sjarmerande kvar gong Koskos gjør det. Ein annan ting som er typisk Koskos er at han elskar sugerør! Han klarer ikkje å sjå på eit utan at han må ha det. Vanlegvis når han får eit sugerør går han berre rundt med det, så det skraper i golvet. Som om han tenkjer: ”Se kva eg fikk, den er min.” Det syntes eg er litt rart.

Det var litt om min katt, Koskos.

Har dokkar eit dyr? Kva er favoritt-historia di?

SJOKOLADE

I drømmeverda mi er alt laga av sjokolade, hus, grønnsaker, dyr, menneska osv. Der kan man berre spise så mykje sjokolade man vil utan at man får dårleg kosthold. Men dessverre lever eg ikkje der, så eg må begrense meg. Noko som er kjempe vanskeleg, fordi akkurat nå er sjokolade min store kjærleik. Eg spiser faktisk ikkje så mykje sjokolade, fordi da føler eg meg berre ekkel. Men når eg er sånn 97 år og veit at eg berre har 3 år igjen å leve (eg skal nemlig leve til eg er 100 år) skal eg spise mykje sjokolade kvar dag. Berre mørk sjokolade, fordi eg trur det kjem til å bli veldig kvalmt å spise lys sjokolade kvar dag.

Eg har ikkje ein ynglings sjokolade, fordi eg synes det er dårleg gjort ovenfor dei andre sjokoladane. I tillegg synes eg det er teit å velje ein sjokolade som man liker best når man ikkje har smakt på alle sjokoladane som finnes. Eg veit det er nesten heilt umuleg, men never say never. 

Hei

I påsken skal jeg og to venner på TG13 (the gathering 2013). det et stort LAN Party. Tg blir arangert i vikingskipet som er i Hamar, så det blir nok bra. jeg gleder meg masse til 5 dager med bare gaming med gode venner.

Ikkje eit raudt kort!

Tysdag 5.mars vart kampen mellom dei største klubbane i verda spila, Manchester United mot Real Madrid. Det vart ein uforglemmelig kamp, ein kamp verda vil huske i lang, lang tid.
 
United tok leiinga i 2.omgang og hadde stort sett kontroll heilt til dommaren gjorde ein stygg feil. Nani (United spelar) tok beinet høgt opp i forsøk på å dempe ballen, men så kom ein Madrid spelar bakfrå på ballen først og Nani traff han med foten. Den tyrkiske kamplederen valde å ta fram det raude kortet og sende Nani i dusjen, til Old Traffords store frustrasjonen. Manageren, spelarane og ikkje minst fansen vart sjokkerte. Ingen, unntatt dommarane, synst at det var noko stygg takling. Men dømd var dømt og Real Madrid utnytta sjansen til å spele med èn menn meir og scora to gonger i løpet av fem minutt. Det var nok til å sende United ut av Champion sin League.

Madrid fansen har sikkert gløymt dette og gått vidare med livet, medan vi United fans kjem til å huske denne dagen. Ikkje minst dommaren.

- Sem

Seriegull til VIF ishockey Nr.28

Stemninga var til å ta og føle på då VIF mottokk pokalen Sundag 17.feb.13. Pokalen var sikra i Trondheim allereie tre serierundar før slutt, men det var på søndag at Vålerenga kunne starte gullfesten på Jordal.

Det var ein deileg siger og ein fin stemning i hallen. Det hadde kome 2 500 tilskodarar, men det føltes som om det var mange fleire når alle jubla og skreik. Spelarane sørga for det perfekte vorspielet med 8-3 seiar over Sparta på heimebane.

Festen starta i garderoben rett etter premieutdeling på isen og kamprop.
– Det blir nokre pils, ser eg, seier Steffen Thoresen og ser rundt seg i garderoben.
– I morgon er det jobb og trening igjen, men det blir ikkje bøter om ein tek ein liten tur på byen no, fortset tomålscoraren.
Vålerenga har satsa hardt for å sikre fleire pokalar i jubeleumssesongen (100 år i år) og synst det smakar godt med nok ein pokal i det allereie overfylte premieskapet.
 
- Magnus

Heeelga :-)

Eg kjem ikkje på noko eg kunne skrive om, så eg tenke å skrive om kva eg skal i helga siden det nærmar seg helg.

Det er ikkje mykje som skal skje, bortse fra at eg skal på bryllup på fredag. Det er ikkje akkurat det gøyeste, men man får vel hold ut et par time.  

På lørdag skal eg heim til ein god venninne, og sjå på film osv. Også skal eg besøke min mormor som eg ikkje har møt på ca to måned! Det er i hvertfall noko av det gøye eg skal i helga, for på søndag skal eg på skule. Der læra eg å skrive og lese morsmål mitt. (arabisk)

Skal du noko i helga? :-)

- Ramla

Kusina mi

No er det min tur. Eg har ikkje noko ide om kva eg kan skrive om men eg kan skrive om kusina mi. Når eg var ni kjem den søtaste ungen eg vete  til verden. Når kusina mi blei født fekk eg ein ganske stekt tilknytning til ho Ho ble ein del av min hverdag. Den lille tida eg fekk til å være med ho så pleidde jeg å leke med ho, gi ho mat og skifte bleie på ho. Eg var med ho hver helg og hver  ferie. Ho fekk  et sterkt bånd med meg og min familie. Som oftast fekk eg høre barn forstår ikkje mye men nei det er feil. Barn forstår mye mer enn det vi tror. Eg var med ho mer enn eit år. I starten var tanta mi redd for å la meg passe på ho, eg var tross alt eit barn på 9 år men etter hvert så lærte eg mer og mer om korleis man skal behandle et ny født barn. Ho er ein roleg person som likar å tegne , hun likar å lese bøker.  Jeg synast ho er nydeleg. Ho fekk ein lillesøster når ho var 4 og som ein 4 åring er det ikkje vanleg å passe på ein som er mindre enn deg men ho passet på sin lillesøster. Det er min kusine.

Leseassistent for Unge Deichmans

 

For å begynne så er eg ein leseassistent for unge Deichmans, ein av to faktisk, som hjelper til. Der kjem eg fleire gonger i veka for å les mange spennandes, triste eller morosamt bøker, som er årets eller fjor årets bøker. Eg  les til og med dei nyaste bøkene, som dokker seinare les etter min og andre lese assistentanes anbefalingar!

Jobben min handlar ikkje bare om å les heile tida, men også seie ifrå eller ”rapportere” kva eg synes om dei og kven dei passar til.  Og når eg rapporter skjer det ofte at eg og lesekontaktane mine, sitje inne i eit rom og kos oss med kaker og te/kakao, mens vi snakkar om vårast meiningar.

Kvart år holdar Deichmans eit litteraturkurs for dei som er bok elskarar eller bok interesserte. Og i år så er det for unge Deichmans, i barne- og ungdoms avdelinga, der tema var ”Fakta og Fiksjon.” Høyrast spennandes ut, ikkje sant?

Men rett til sak! Eg var så heldig at dei hadde spurt meg om eg ville dele mine meiningar på litteraturkurset. Og eg hadde så klart svart ja! Kurset hendte tidelig på morgonen, slik at ein av lesekontaktane mine måtte spørje meg fri frå skulen i dei tre dagane som skulle skje.

Eg må innrømd, det var litt skummelt på begynninga, der eg skulle fortelje kva eg  meinte framfor eit publikum som har meir lese erfaring enn meg! Men alle var kjempe hyggelige og tok meg varmt imot, som gjorde dei to andre gangane enklare og gøy.

Det var forfriska å være vekk frå skulen nokon få dagar, det fekk meg til å lade opp energien min i tilegg til å ha lært og erfart noko nytt. Denne erfaringa vil eg ikkje gløyma!

 P.S Ja, eg er ein av dei i klassen som elskar å les bøker!

- Olivia M.

Eppi

Eg tenkte at eg skulle skrive eit innlegg om hunden min Eppi og litt om hunderasen hennar.

Eppi er no ett år gammal og er av rasen dverg schnauzer.  Ho er ein kvit dvergschnauzer, men det finnast også salt og peppar, sort silver, og sort, som er dei vanligste fargane å sjå. Dei kan bli 30-35cm høye, litt avhengig av kva slags kjønn. Dverschnauzerane egner seg godt som både gårdshund og byhund. Rasen er kjent for å vere ein stor hund i eit lite format, på grunn av dens svære personligheit og pågangsmot. Ein dvergschnauzer er ofte sta og den kan vere vanskeleg å overse, fordi dei er uredd og kan nesten framstå som frekke.  Sjølv om dei er uredde, kan dei vere skeptisk ovenfor fremmede, og dei trives best saman med sin(e) eier(e).  Dvergschnauzeren er også kjent for sine taleevner og er flinke til å lage lyd, dersom dei ønskar det.

Eg synast at rasen er veldig morosam og anbefaler den til alle som ønsker seg ein livlig hund med stor personlighet.  

- Camilla